اختلال شخصیت ضد اجتماعی

Antisocial Personality Disorder

اختلال شخصیت ضداجتماعی یک بیماری روانی است که باعث رفتارهای مضر بدون پشیمانی می‌شود. فرد ممکن است نسبت به دیگران بی‌احترامی نشان دهد و دستکاری‌کننده، پرخاشگر یا بی‌ملاحظه باشد.

اختلال شخصیت ضداجتماعی (ASPD) چیست؟

اختلال شخصیت ضداجتماعی (ASPD) یک بیماری روانی است که می‌تواند بر نحوه تفکر و تعامل شما با دیگران تأثیر بگذارد و شما را به موارد زیر سوق دهد:

دستکاری یا فریب دادن مردم.

بهره‌کشی یا سوءاستفاده از شخص دیگری برای منافع خود.

بی‌توجهی به قانون یا حقوق دیگران.

احساس پشیمانی برای اعمال خود نکنید.

برای افرادی که مبتلا به ASPD تشخیص داده می‌شوند، معمول است که نسبت به دیگران بی‌احترامی نشان دهند، قانون را زیر پا بگذارند، عواقب اعمال خود را نادیده بگیرند یا از پذیرش مسئولیت خودداری کنند. ASPD می‌تواند خطرناک باشد زیرا شما در معرض خطر بالای ایجاد آسیب جسمی یا عاطفی به خود و اطرافیانتان هستید.

اختلال شخصیت ضداجتماعی یکی از رایج ترین اختلالات شخصیتی است. اختلالات شخصیتی بر نحوه تفکر یا رفتار شما تأثیر می‌گذارند.

علائم و علل

علائم اختلال شخصیت ضداجتماعی چیست؟

علائم اختلال شخصیت ضداجتماعی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

پرخاشگری فیزیکی، خصومت یا خشونت نسبت به دیگران.

رفتار بی‌ملاحظه یا تکانشی.

شکستن قانون یا نادیده گرفتن قوانین و هنجارهای اجتماعی.

احساس عصبانیت، احساس قدرت بیشتر یا بهتر از دیگران.

استفاده از شوخ‌طبعی، چاپلوسی و جذابیت برای دستکاری، دروغ یا فریب دیگران برای منافع یا لذت شخصی.

عدم پذیرش مسئولیت اعمال یا رفتارها.

عدم ابراز پشیمانی، تاسف یا نگرانی برای رفتارها.

اختلال شخصیت ضداجتماعی ممکن است برای هر فردی که آن را تجربه می‌کند، متفاوت به نظر برسد. ممکن است بیشتر از سایرین به رفتارهای خاصی تمایل داشته باشید.

اختلال شخصیت ضد اجتماعی در چه سنی بروز می‌کند؟

اختلال شخصیت ضد اجتماعی معمولاً قبل از 15 سالگی شروع می‌شود. تشخیص اولیه، اختلال سلوک است. کودکان مبتلا به اختلال سلوک، الگویی از رفتار پرخاشگرانه یا نافرمانی را نشان می‌دهند که می‌تواند به دیگران آسیب برساند. آنها ممکن است دروغ بگویند، دزدی کنند، قوانین را نادیده بگیرند یا کودکان دیگر را مورد آزار و اذیت قرار دهند. دو رفتاری که از علائم هشدار دهنده اختلال شخصیت ضد اجتماعی در دوران کودکی هستند، آتش‌سوزی و ظلم به حیوانات هستند.

گاهی اوقات والدین یا ارائه دهندگان خدمات درمانی، علائم اختلال سلوک را نادیده می‌گیرند. این علائم ممکن است با سایر شرایط، مانند موارد زیر، همپوشانی داشته باشند:

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD).

افسردگی.

اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD).

هنگامی که تشخیص اختلال سلوک رخ می‌دهد و درمان در اوایل کودکی شروع می‌شود، این احتمال وجود دارد که این رفتارها تا بزرگسالی ادامه پیدا نکنند. اگر این اتفاق بیفتد، تشخیص بعد از ۱۸ سالگی اختلال شخصیت ضداجتماعی می‌شود.

مطالعات نشان می‌دهد که علائم اختلال شخصیت ضداجتماعی (ASPD) بین سنین ۲۰ تا ۴۰ سالگی بدترین حالت را دارند و پس از ۴۰ سالگی بهبود می‌یابند.

چه چیزی باعث اختلال شخصیت ضداجتماعی می‌شود؟

پژوهشگران از علت دقیق اختلال شخصیت ضداجتماعی مطمئن نیستند. تحقیقات نشان می‌دهد که ممکن است عوامل مختلفی، از ترکیب ژنتیکی شما گرفته تا تجربیات خاصی که در دوران رشد داشته‌اید، در آن دخیل باشند. یکی از عوامل اصلی، زیست‌شناسی مغز است. ممکن است سطح غیرطبیعی سروتونین در مغز خود داشته باشید. سروتونین یک ماده شیمیایی است که خلق و خو و احساس شادی شما را تنظیم می‌کند. تغییرات در میزان سروتونین در مغز شما ممکن است باعث رفتارهای اختلال شخصیت ضداجتماعی شود.

آیا اختلال شخصیت ضداجتماعی ژنتیکی است؟

ساختار ژنتیکی شما ممکن است احتمال ابتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی را در شما بیشتر کند. تحقیقات برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی نقش ژن‌ها شما در این بیماری در حال انجام است، اما ژن‌های دقیق مسئول، هنوز مشخص نشده‌اند. مطالعات نشان داده‌اند که اگر خویشاوند بیولوژیکی مبتلا به ASPD داشته باشید، خطر شما افزایش می‌یابد.

عوامل خطر اختلال شخصیت ضداجتماعی چیست؟

اختلال شخصیت ضداجتماعی می‌تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد. اگر موارد زیر را داشته باشید، ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری باشید:

قبل از ۱۵ سالگی تشخیص اختلال سلوک داشته‌اید.

مرد هستید.

در اوایل کودکی دچار تروما یا سوءاستفاده شده‌اید.

اختلال مصرف مواد (SUD) را تجربه کرده‌اید یا یکی از بستگان بیولوژیکی شما به این بیماری مبتلا است.

سابقه بیماری‌های روانی در خانواده بیولوژیکی خود دارید.

در مقایسه با همسالان خود عملکرد تحصیلی پایین‌تری دارید.

مدتی را در زندان گذرانده‌اید.

عوارض اختلال شخصیت ضداجتماعی چیست؟

اختلال شخصیت ضداجتماعی یک بیماری خطرناک و اغلب تهدیدکننده زندگی برای فرد مبتلا و اطرافیان اوست. این بیماری می‌تواند منجر به عوارض زیر شود:

سوء استفاده یا ظلم.
غفلت.
اختلال مصرف مواد.
اختلال مصرف الکل.
دستگیری و حبس.
عوارض سلامتی.
سایر بیماری‌های روانی (افسردگی، اضطراب و غیره).
ناتوانی در انجام تعهدات شخصی، اجتماعی، کاری یا تحصیلی.

تشخیص و آزمایش‌ها

اختلال شخصیت ضداجتماعی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

یک ارائه‌دهنده خدمات درمانی که در بیماری‌های روانی تخصص دارد، مانند روانشناس یا روانپزشک، اختلال شخصیت ضداجتماعی را تشخیص می‌دهد. آنها یک ارزیابی روانشناختی انجام می‌دهند. این روشی برای ارزیابی افکار و رفتارهای فرد است که به دنبال الگوهایی است که مربوط به اختلال شخصیت ضداجتماعی هستند.

اکثر افرادی که اختلال شخصیت ضداجتماعی را تجربه می‌کنند، خودشان به دنبال تشخیص نمی‌روند. ارزیابی سلامت روان معمولاً توسط دادگاه درخواست می‌شود.

آزمایش اختلال شخصیت ضداجتماعی

هیچ خودارزیابی، آزمایش خون یا تصویربرداری نمی‌تواند اختلال شخصیت ضداجتماعی را تشخیص دهد. اگر علائم یا رفتارهای خاصی هشداردهنده هستند، به پزشک مراجعه کنید. می‌توانید ابتدا به پزشک مراقبت‌های اولیه (PCP) مراجعه کنید. آنها سابقه سلامت شما را بررسی می‌کنند، معاینه فیزیکی انجام می‌دهند و علائم شما را ارزیابی می‌کنند. پزشک شما را برای ارزیابی سلامت روان به روانپزشک یا روانشناس ارجاع می‌دهد که منجر به تشخیص اختلال شخصیت ضداجتماعی می‌شود.

تشخیص تمایز برای اختلال شخصیت ضداجتماعی

تشخیص تمایز(افتراقی) راهی است که پزشک شما می‌تواند بین چندین بیماری که علائم مشابهی دارند، تمایز قائل شود. برخی از بیماری‌ها می‌توانند اختلال شخصیت ضداجتماعی را تقلید کنند، بنابراین پزشک شما ممکن است قبل از تشخیص رسمی به موارد زیر اشاره کند:

اختلال شخصیت مرزی (BPD)، یا خلق و خوی ناپایدار و رفتار فریبکارانه.
اختلال شخصیت خودشیفته (NPD)، یا احساس خودبزرگ‌بینی افراطی.
اختلال مصرف مواد، یا وابستگی به مواد مخدر یا الکل.

مدیریت و درمان

اختلال شخصیت ضداجتماعی چگونه درمان می‌شود؟

پزشکان شما ممکن است درمان زیر را برای اختلال شخصیت ضداجتماعی توصیه کنند:

داروها: داروها می‌توانند به درمان علائمی مانند پرخاشگری و تغییرات خلقی کمک کنند.

روان‌درمانی: درمان شناختی رفتاری (CBT) نوعی مشاوره است که بر تغییر تفکر و رفتار شما تمرکز دارد. درمان می‌تواند به شما کمک کند تا ببینید رفتار شما چگونه بر دیگران تأثیر می‌گذارد. شما ممکن است از درمان فردی، گروه درمانی یا خانواده درمانی بهره‌مند شوید.

پزشک شما ممکن است ترکیبی از داروها و روان‌درمانی را توصیه کند.

درمان بالینی اختلال شخصیت ضداجتماعی دشوار است زیرا ممکن است تشخیص ندهید که رفتارها و افکارتان مضر هستند. احساس واکنش یا ناراحتی در هنگام پیشنهاد کمک از سوی کسی، امری عادی است. درک کنید که درمان زمانی برای شما در دسترس است که آماده پذیرش آن باشید. انجام این کار آسان نیست، اما درمان می‌تواند شما را ایمن نگه دارد و از اطرافیانتان محافظت کند.

چه داروهایی اختلال شخصیت ضداجتماعی را درمان می‌کنند؟

هیچ داروی واحدی که توسط FDA برای اختلال شخصیت ضداجتماعی تأیید شده باشد، وجود ندارد. دارو می‌تواند به شما در مدیریت پرخاشگری، افسردگی یا خلق و خوی نامنظم کمک کند. ارائه دهنده خدمات درمانی شما ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

داروهای ضد افسردگی، که می‌توانند سطح سروتونین را در مغز شما تنظیم کنند. به عنوان مثال می‌توان به سرترالین و فلوکستین اشاره کرد.
داروهای ضد روان پریشی، که می‌توانند رفتار خشونت‌آمیز یا پرخاشگری را تنظیم کنند. به عنوان مثال می‌توان به ریسپریدون و کوئتیاپین اشاره کرد.
تثبیت‌کننده‌های خلق، که به مدیریت تغییرات شدید در خلق و خو یا رفتار کمک می‌کنند. به عنوان مثال می‌توان به لیتیوم و کاربامازپین اشاره کرد.

چشم‌انداز اختلال شخصیت ضداجتماعی چیست؟

اختلال شخصیت ضداجتماعی یک بیماری مادام‌العمر است. علائم معمولاً در حدود ۲۰ سالگی شدیدتر می‌شوند و گاهی اوقات تا ۴۰ سالگی بهبود می‌یابند. تحقیقات برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چرا علائم با افزایش سن تغییر می‌کنند و رو به کاهش و بهبودی می‌روند، ادامه دارد.

در حین شرکت در درمان، ممکن است چشم‌انداز شما مثبت باشد، اما برای جلوگیری از عوارض، باید در طول زندگی خود به درمان ادامه دهید. قابل درک است که درمان برای اختلال شخصیت ضداجتماعی آسان نیست. ایجاد تغییرات شخصی به انرژی و تلاش زیادی نیاز دارد. قطع درمان می‌تواند باعث بدتر شدن علائم شما شود که شما را در معرض خطر آسیب رساندن به خود و دیگران قرار می‌دهد.

آیا اختلال شخصیت ضداجتماعی از بین می‌رود؟

هیچ درمانی برای اختلال شخصیت ضداجتماعی وجود ندارد. مدیریت این بیماری با درمان، که مادام‌العمر است، امکان‌پذیر است. درمان مناسب ممکن است به شما در تنظیم رفتارتان و کاهش آسیب به اطرافیانتان کمک کند. حفظ روابط سالم و داشتن یک سیستم حمایتی از عوامل کلیدی در مدیریت طولانی‌مدت اختلال شخصیت ضداجتماعی هستند.

پیشگیری

آیا می‌توان از اختلال شخصیت ضداجتماعی پیشگیری کرد؟

هیچ راهی برای پیشگیری از اختلال شخصیت ضداجتماعی وجود ندارد. اگر اختلال سلوک در دوران کودکی تشخیص داده شود، این احتمال وجود دارد که درمان زودهنگام بتواند خطر ابتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی (ASPD) را در بزرگسالی کاهش دهد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

اگر شما یا کسی که می‌شناسید هر یک از علائم زیر را دارد، فوراً به پزشک مراجعه کنید:

تغییرات شدید خلق و خو.

خود آزاری.

رفتار خشونت‌آمیز.

بسیاری از مردم اختلال شخصیت ضداجتماعی را به عنوان عدم تمایل به معاشرت با دیگران و ترجیح دادن به تنهایی می‌دانند. امّا ASPD یک بیماری جدی سلامت روان است. شما ممکن است بدون فکر کردن به عواقب رفتارهای خود یا چگونگی تأثیر آنها بر دیگران، عمل کنید.

با مراقبت و حمایت اطرافیان، درمان برای کمک به شما در بهبود حال‌تان در دسترس است.